Inmiddels zijn we ruim een week verder na het begin van de adventkalender. Omdat Kim afgelopen week ziek was, Sinterklaas tussendoor kwam èn er ook nog gewerkt moest worden, ben ik met enkele dagen vertraging, gister alsnog begonnen.

 

Het wordt een vrij klein tasje voorzover ik het nu kan zien en ik heb besloten dat het een nieuw tasje gaat worden om Kim mee te geven naar het kinderdagverblijf. Precies groot genoeg voor een setje schoon ondergoed en haar knuffel.

 

En omdat foto's meer zeggen dan 1000 woorden (lekker afgezaagde uitdrukking hè )

 

Stof uitgezocht, er kan dus geknipt worden (let ook even op die prachtige tekening van Ties)

 

Beetje raar model of niet?

 

Alle onderdelen even voor proef er op leggen

 

Toch maar geen plaatje op het buikje maar wat extra sierstiksels (helaas niet helemaal recht door de bocht gegaan)

 

Er begint iets meer zichtbaar te worden

 

Rits zit er inmiddels in en ook de achterkant van het tasje zit aan de uil vast

 

Verder ben ik nog niet gekomen. Vandaag is het de bedoeling dat van de voering en de buitentas, de bodem gestikt wordt maar ik ben druk geweest met andere dingen. Dat mag dus even blijven liggen voor morgen. Is ook maar 5 minuutjes werk zoiets.

 

Al met al begint het nu ergens op te lijken, ik vraag me van enkele benodigdheden erg af waar ze voor nodig zijn en waar het komt te zitten. Zo moeten er 5 karabijnhaakjes bij komen en ik heb nog enkele centimeters band liggen dat aan de achterkant al aan zit. 2 Kleine bandjes/lusjes aan de kant van de rits, bijna niet zichtbaar op de foto maar ze zitten er wel.

 

Kim kijkt natuurlijk mee en vind het helemaal geweldig

Ja ja, goed gelezen. Een adventskalender-tas. Geen idee nog wat ik me er bij voor moet stellen maar Farbenmix (van die stofjes en patronen enzo) heeft een adventskalender-tas online gezet. Puur toeval hoor dat ik het tegenkwam maar vanaf vandaag kun je een online vakje openen als in een normale kalender en daarin vind je ipv een snoepje, een stukje patroon of werkbeschrijving. Dagelijks zo'n 15 minuten aandacht aan besteden en dan zou je in theorie op Kerstavond een tas klaar moeten kunnen hebben.

 

Ik ga de uitdaging aan en proberen om dagelijks aan het vakje te denken. Deel 1 heb ik zojuist geprint en geknipt maar het eerste dilemma is een feit. Ik moet het betreffende patroondeel uit 4 stofjes knippen en ik heb geen idee welke 4

 

Iemand die gezellig meedoet?? Hier kun je meer lezen

 

*~*~*~*~*

 

Ik heb vanmorgen de laatste hand gelegt aan de surprises voor school. Zo moest de bom van Daan nog een gemeen gezicht hebben (verf was gisteravond niet genoeg gedroogd), de lontjes moesten er nog aangemaakt worden en natuurlijk moesten gedicht en naam er nog op.

 

 

Vanmiddag in vuilniszak op school afgeleverd.

Morgen sinterklaasochtend, ben erg benieuwd naar de reacties

Sinds kort heb ik zo af en toe wat leuks in de vensterbank staan.

 

Zo leuk dat ik het eigenlijk wel met jullie wil delen. Over het algemeen is er aan die planten van mij niet veel meer te behalen. Op de een of andere manier gaan ze dood, worden oerlelijk of zien er op de een of andere manier gewoon niet uit. Ik heb geen groene vingers ofzo maar dit is toch wel een heel bijzonder exemplaar dat je ook niet zo heel vaak bij mensen in de vensterbank ziet staan.

 

 

 

 

 

 

Dat zeg ik, zeer uniek exemplaar. Je kunt hem ook niet kopen hoor, dit is een doe het zelf pakket

 

*~*~*~*

 

De afgelopen tijd ben ik steeds wazig gaan zien, de letters vloeien in elkaar over en als ik moe ben, moet ik 's avonds het beeldscherm op een groter lettertype zetten. CTRL+ wil ook wel helpen. Ook zeer regelmatig (als in meerdere keren per week) hoofdpijn en dus afgelopen vrijdag naar de opticiën geweest en die kijkers eens laten nakijken. Vandaag nog een keer terug voor een tweede meting en tot de conclussie gekomen dat ik ook een paar glaasjes kan gebruiken.

 

Wilco was mee omdat ik oogdruppels kreeg voor de meting en daardoor wazig zie en dus niet kon terugrijden. Daarom maar gelijk een leuk montuur uitgezocht en glazen besteld. Nu is het dus wachten tot ik een mailtje krijg dat mijn bril klaar is.

 

Tot nu toe alleen een veiligheidsbril op mijn werk gedragen dus het zal wel even wennen worden om elke dag zo'n ding op mijn neus te hebben maar als het goed is, ga ik er een stuk helderder en scherper van zien.

 

*~*~*~*~*

 

Nog een paar nachtjes slapen en dan is het eindelijk sinterklaas. Vrijdag wordt het op het kdv en op school gevierd. Kim hoeft er natuurlijk nog niets voor te doen, Ties snapt er niks van (die ziet enkel cadeautjes) maar Daan en Laura moeten voor school een surprise maken. Zondag al begonnen met de basis van papier mache en daarna verven. Vanmorgen heb ik de cadeautjes gekocht en die er vanmiddag in gestopt. Daarna nog een paar laatste dingen vastgemaakt en de finishing touch toegevoegd. Daan moet het allerlaatste straks nog maken want zijn verf is nog nat maar dan is het echt klaar. Ze hebben het helemaal zelf gedaan, niet alleen het papier mache en het verven maar ook het inpakken van de cadeautjes. Ik heb ze alleen geholpen door een gedicht gemaken want dat vonden ze toch wel moeilijk.

 

Het resultaat mag er zijn (foto volgt nog)

2 explosieven op mijn aanrecht liggen te wachten tot ze morgen mee naar school worden.

Dat wordt vast een knallende ochtend vrijdag

Ik heb een verschrikkelijke klauterkabouter van anderhalf in huis. Ik kan me werkelijk geen halve slag omdraaien of hij staat op tafel (hoog, laag maakt hem niets uit) Hij klimt van de bank in de vensterbank. Staat op het voetenbankje te tollen en klimt op de kachel. Op de ovendeur, van de eetstoel op de eettafel. Schuift de kinderstoel richting boekenkast, klautert en trekt de boeken op de grond. Oh het deurtje van de vitrinekast kan open en verroest, ik kan bij papa's miniatuur trekkertjes. Vroem broemmmmmmmmm

Leunt op zijn teentjes en kijkt over het randje.
Staat dan weer stevig en leunt vervolgens iets verder over het randje.
Wiebel, wiebel met zijn armpjes om evenwicht te bewaren en gaat weer gewoon staan
Boven op die eettafel en leunt nòg verder voorover, ondertussen mama strak aankijkend en lijkt te vragen, jij vangt hè

 

Gister is ie al gevallen van de salontafel, Kim is aan de dunne en ik moest met haar een sprintje richting toilet trekken en mama kan veel maar niet op 2 plaatsen tegelijk zijn.

Dragen (op mijn rug dus) zou natuurlijk een oplossing zijn maar laat dat nu net even niet in zijn straatje pakken......
Dragen is voor onderweg, voor winkelen en voor als mama kookt maar niet als ik gewoon wil spelen, dan wil ik de hoogte in

 

Ik pak hem telkens weg en zet hem veilig op de begane grond, leg uit dat het gevaarlijk is en hij zich pijn kan doen. Bied vervolgens iets anders aan, een autootje, een bal. Pop of blokken maar nee het klimmen is en blijft leuker dan al het andere. Hij is inmiddels wel zo slim dat ie niet op de kachel klimt als ie brandt maar als het enkel de waakvlam brandt, klimt ie er rustig op.

 

Mocht je ons binnenkort een keertje tegenkomen en zie je een gipsarmpje ofzo?? Dan is ie vast ergens vanaf getuimeld.

 

En over zijn toekomst hoeven we ons geen zorgen te maken. Hij is nogal geinterreseerd in kabeltjes, snoertjes, stekkertjes die je eruit kunt trekken en allerhande knopjes die je kunt indrukken. Die wordt gewoon electriciën en gaat in zijn vrije tijd de Himalaya op

Het was boven nogal rumoerig vanmorgen. 1 blik in de kamer van Daan en het was duidelijk. De nieuwe begeleidingsband van Mooi Wark was aan het oefenen

 

 

 

 

Ondertussen is het grote feest al weer een paar dagen geleden maar afgelopen zaterdag werd onze jongste dochter al weer 3

 

 

De kleine grote meid heeft een keukentje gekregen, bijbehorend serviesgoed, etenswaren, Hello Kitty spulletjes inclusief Hello Kim taart en natuurlijk heel veel kusjes en knuffels

Is het vandaag al weer echt 9 jaar geleden dat wij een dochtertje kregen?? Een dinsdag was het geloof ik, kouder en natter dan nu toen ik 's ochtends wakker werd en me niet lekker voelde. Niet veel later begon de bevalling en iets na 1 uur konden wij onze dochter in onze armen sluiten.

 

Soms is het alsof het gister was dat ze zo klein was en 1 keer knipperen en je bent 9 jaar verder.

 

 

Lieve Laura, gefeliciteerd met je verjaardag

Stil ben ik van alle narigheid die ik de afgelopen dagen heb gelezen, gehoord en mee meegeleeft heb. Ik ben misselijk van de ellende en dan betreft het ons niet eens persoonlijk. Uit respect en privacy kan en zal ik hier niet verder over uitwijden maar brand ik ook hier op mijn log een kaarsje. Een kaarsje voor N, een kaarsje voor andere N en voor een ieder die het kan gebruiken

 

Jeetje zeg, is het al weer meer dan een maand geleden dat ik gelogt heb. Weet niet hoe het komt maar 1 keer knipperen en er is weer een week voorbij en draai ik me om, is de maand ook al weer op z'n eind

 

Ik kan nu ook niet echt zeggen dat ik stil gezeten heb. Vorige week was ik lekker een weekje vrij, herfstvakantie hè dus ik heb ook maar een weekje vakantie opgenomen. Moet toch een keer mijn dagen opmaken.

 

De laatste tijd heb ik veel achter de naaimachine gezeten en ook met de hand het een en ander geknutseld. Ik heb een jumpsuit voor Ties gemaakt, ik ben nog bezig met een kraamcadeautje en voor een ander kindje heb ik een uiltjeshanger als cadeautje gemaakt. Voor Kim een jurkje gemaakt èn een truitje, voor mezelf een notitieboekje met leuke kaft en voor Laura heb ik al stof geknipt voor een lange broek. Die moet alleen nog onder de naaimachine door en dan is het klaar. Van dezelfde stof heeft ze zelf een rok geknipt dus die moeten we ook samen nog even in elkaar zetten. Ook heb ik nog stof liggen om voor Ties een overalletje te maken maar dat ligt nog netjes opgevouwen in de kast, eerst de overige projectjes even afmaken.

 

En omdat foto's meer zeggen dan 1000 woorden, zal ik even showen

 

De uiltjes hanger voor een lief jongetje

 

Truitje voor Kim, leuk 1 avond project. Wilde ik eigenlijk voor Laura maken maar ik had me vergist met de hoeveelheid stof en dus voor haar te weinig stof om een maatje 140 uit te maken maar gelukkig heb ik 2 dochters en is het een leuke voor Kim geworden

 

Jurkje voor Kim, zelfde patroon maar nu iets aangepast, geen uitlopende mouwtjes maar een boordje, ik moet alleen de zoom nog locken

 

~*~*~*~*~*~

 

Ondertussen begint Ties aardig ondernemend te worden. Wat die in zijn kop heeft, zit niet in zijn kont en al met al heb ik er de handen behoorlijk aan vol. Die andere 3 konden er op z'n tijd wat van maar deze is een optelling van zijn grote broer en zussen in het kwadraat.

 

De knopjes van de kookplaat heb ik er al afgetrokken, de klepjes van de kachels zijn afgeplakt met ducktape en door de laatjes van het dressoir heb ik een ijzeren staaf gezet omdat ie alles lostrekt. Het stond meneer niet echt aan dat de knoppen van de kookplaat zijn verwijderd en heeft zichzelf een nieuw spelletje bedacht. Ovenklimmen

 

Oud Hollandsch Ovenklimmen en Cakeproeven

 

En tja, omdat dat eigenlijk niet mag, heeft ie een tweede tak van verboden sport gevonden. Kachelklauteren .............

 

 

Echt, het is onvoorstelbaar hoeveel troep een mens kan maken in zo'n korte tijd.

Ma-di-wo ben ik werken, ik begin al vroeg, om 6 uur en sta dus vroeg op. Als ik thuis kom, heb ik echt geen puf meer om iets te doen. Ja hooguit een wasje vouwen en ik kook en was af maar verder niks. Ow hoe heerlijk dan ook dat op woensdag mijn hulp komt en ik in een net, schoon huis terug kom. Ze doet alle bedden en zuigt+dweilt boven en beneden. Maar dat is al genoeg om in hoera stemming te zijn als ik thuis kom.

Maar toch hè, het is nu vrijdag, gister zijn we de hort op geweest ivm vrije dag van school maar mèn wat een puinhoop is het zeg. Verschrikkelijk. Uk en ukkie hebben vanmorgen lopen klooien met broodeten. Overal lagen korstjes en stukjes ontbijtkoek. De was lag meters hoog en hoewel die op 1 was na is gevouwen, ligt er nog een mand met strijkgoed dat letterlijk tot aan de bovenkant van het dressoir komt.

Nu moet ik er eerlijk bij zeggen dat ik een chronisch gebrek aan opbergruimte heb en dat zodra ergens ook maar 1 velletje ligt, er binnen een mum van tijd een meters hoge berg met troep ligt maar mijn bureau, mijn bureau dat in de kamer staat maar dat ik afgelopen zondag nog keurig had opgeruimd, dat ligt er bij alsof er een bom op is ontploft. Een berg huiswerk van Daan (hadden wij in gr.6 ook al zoveel???) , wat post, schoolpapperassen, wat nog te versturen post en zooi van manlief.

En ik ben moe, verschrikkelijk moe. Mijn ogen zijn opgezet vanwege ontstoken/geïrriteerd/whatever en dat is vermoeiend. Ties slaapt nog geen nacht door en dat helpt niet om uit te rusten en ik taxi van hot naar her om de kinderen op school/sport/begeleiding/logeren/spelen te krijgen. Het liefst plof ik op de bank en doe de komende 2 uur mijn ogen dicht maar eigenlijk moet ik het er maar even van nemen nu de 2 kleintjes slapen en als een wervelwind door de kamer en snel zuigen en die strijkzooi wegwerken want dat lukt niet met 2 van die kleintjes om me heen.

Bestaat er iets als een sabatical voor mama??? Zo een waarbij de hele reutemeteut gewoon door blijft draaien?? Ohhhh wat lijkt me dat toch heerlijk.

*lekker dromen gaat van een winterslaap*

Wat een weertje hè, Het is gewoon niet meer voor te stellen dat we in het voorjaar nog om regen smachte en het nu wel kunnen wegkijken. De weides staan hier en daar blank, de mais staat met zijn worteltjes in de nattigheid en de melkkoeien staan op stal ipv lekker buiten in de wei. Hopelijk droogt het gauw op en kan het op het land nog een beetje opdrogen. De mais is bijna rijp maar als het zo nat blijft, kunnen we het per roeiboot van het land halen

 

De kinderen hebben het binnen zo langzamerhand ook wel gezien en dan hebben we nog de herfst en winter voor de boeg. Wel leuk is dat Laura vorige week is begonnen met het maken van pompons. Ik heb geen idee hoeveel het er precies moeten worden maar ze verschillen nogal behoorlijk van grootte en uiteindelijk is het de bedoeling dat het een soort van knuffelvogel wordt. Daan is ook begonnen met het maken van pompons. Van vilt komen er ogen en oren aan. Ik ben benieuwd. Als ie af is, volgt er natuurlijk een foto!!

 

Ondertussen zit de vierde schoolweek er al weer bijna op. De eerste toetsen zijn gemaakt en er is huiswerk volop. Daan volgt natuurlijk nog zijn dyslectieprogramma in Deventer en daarnaast is ie erg druk met het maken van een spreekbeurt over Dino's. In powerpoint want dat hoort er tegenwoordig ook allemaal bij. Wel leuk hoor zo'n digibord waarbij dit allemaal mogelijk is maar het is toch heel wat anders dan vroeger. Eerst naar de bieb en daarna maar schrijven. Nu is het hup "Meester Google" erbij en tikken maar.

Nee geen 21 juli '11

Ook geen maten van een mysterieus persoon

Zelfs niet het winnende nummer van de jackpot

 

21-7-11, het zijn de bloederige cijfers van 5 minuten muggenjagen op de kinderkamertjes.

 

Op de kamer van Daan is het aantal van 21 dode muggen te vieren, die 7 zijn bij Kim om het leven gekomen en die laatste 11 hebben het loodje bij Laura gelegt. Omdat Ties slaapt, heb ik niet op onze kamer kunnen jagen maar gezien het aantal muggebulten op onze armen, benen en op de oortjes van Ties (aahhhhhhhhhh heeft ie waterpokken, hij ziet er niet uit joh), moet ook dat een indrukwekkend aantal zijn.

 

Omdat die kozijnen zo achterlijk zijn gezet (stijf tegen de muur zonder ruimte om iets tegenaan te plaatsen), is het haast onmogelijk om er horren voor te zetten en als het me al lukt, met van die stomme plakdingen, zijn ze binnen een week weer om zeep geholpen.

 

Omdat hier langs het kanaal het riet alle vrijheid krijgt, vinden de muggen daar een prima liefdesnestje waar menig muggekind het leven gezien zal hebben.

 

Maar goed, de wereld is weer een kleine 50 muggen armer en ik denk dat er niemand zal zijn die daar ook maar 1 traan om laat.

 

 

 

 

 

 

Nouja, ok, vooruit, 1 iemand dan. Kim, omdat ik tijdens mijn jacht, bijna over haar struikelde, bijna op haar viel en ze van schrik begon te huilen.

Daar ligt ie dan, voor mijn neus, nouja liggen, het staat in mijn Word-scherm. Mijn ontslagbrief. Met ingang van januari hang ik mijn labjas aan de wilgen en gaat mijn zgn. "carrière" een compleet andere kant op.

 

Door diverse omstandigheden die ik hier maar even in het midden laat, heb ik/hebben wij, in mijn vakantie (die overigens al weer weken achter me ligt) de knoop doorgehakt en de beslissing genomen dat ik ga stoppen met werken. Het is gewoon geen doen meer om alles te combineren en zelf ook nog een beetje overeind te blijven.

 

Mijn leidinggevende is op de hoogte en collega's weten van de plannen. Het was raar om te vertellen dat ik na al die jaren afscheid ga nemen van de plek waar we toch veel gedeeld hebben. Ruim 14 jaar heb ik er gewerkt. Er zijn collega's op mijn bruiloft geweest en ze zijn komen kraamschudden. We hebben verdrietige dingen gedeeld maar gelukkig ook heel veel plezier gehad. Ik ging er met plezier heen maar met vlagen ook met ontzettend veel tegenzin (wie heeft dat overigens niet, zo af en toe). Het zal raar zijn om over een klein half jaar afscheid te nemen van die groep mensen waar ik al die jaren mee heb samengewerkt

 

Volgens mijn wederhelft ga ik boerin worden, zelf hou ik het nog maar op thuisblijfmoeder met als nevenfunctie de administatief medewerkster van manlief of iets wat daar tussenin ligt.

 

Ik heb een paar weken de tijd nodig gehad om aan het idee te wennen. Als ik mijn (v)echtgenoot hoor praten over hoe hij mij dit moment, volgend jaar, ziet rondrijden op tractoren en tussen de koeien te werken (denk aan die reclame van Campina, je ziet een boer druk aan het werk tot het moment dat de pet van het hoofd genomen wordt en er een mooie vrouw onder schuil gaat, dat beeld dus)  dan heb ik de kriebels in mijn buik. Ik geef een vaste baan op voor het onzekere bestaan van boerin. Tot nu toe was mijn inkomen een vast gegeven no matter what er in het bedrijf gebeurde. En dat is best eng.

 

 

Aan de andere kant ga ik vol vertrouwen de toekomst in en zal trots naast mijn man staan om samen een mooi bedrijf op te bouwen, de kinderen op te voeden tot prachtmensen en hé wie weet hè, wie weet gaat het me zelfs lukken om die zooi in huis een keertje bij te werken en word ik zowaar een huisvrouw die de boel netjes aan kant heeft

 

Zo, nu moet ik alleen die brief nog maar een keer nalezen en uitprinten om alles echt definitief te maken. Kan ik die morgen afgeven en kan alles netjes worden afgehandeld.

 

 

 

Op naar de toekomst  

 

 

En toen zat ik weer eens met Ties op de huisartsenpost om half 11 in de avond.

 

Vorige week heeft ie weer een blaasonderzoek gehad waarbij ie een catheter gehad heeft en toen gister de koorts weer eens op bezoek was, gingen er weer wat belletjes rinkelen. Catheterisatie is namelijk kans op blaasontsteking en gezien zijn geschiedenis, heb ik maar weer een plakzakje in zijn luier gelegt en een aantal pogingen gedaan om wat urine op te vangen.

 

 

Eerste poging mislukte. Hij was ongeveer tot onder zijn oksel nat maar in het zakje zaten maar een paar druppels. Die gauw in een potje gedaan, papa is naar de huisarts gereden voor een nieuw zakje want ik was door mijn voorraad heen en de rest van de avond stond in het teken van het opvangen van een plasje. Ondertussen was het eerste beetje helemaal troebel uitgeslagen.

 

Met veel hangen en wurgen (niet letterlijk hoor) toch nog 5 ml weten op te vangen en dat gisteravond naar de HAP gebracht. Ties gelijk mee voor consult en jahoor, in het eerste potje was een blaasontsteking te zien alleen in het tweede potje urine weer niet. Discutabel dus. Wel heeft ie ook een keelontsteking maar daar doen ze niks aan. Hoeft voor mij ook geen kuur voor, gaat vanzelf wel weer over maar het is natuurlijk wel pijnlijk.

 

Vanmorgen weer de strijd met het plaszakje aangegaan en wederom is de eerste poging mislukt. Wat zijn het toch een verschrikkelijke rotdingen. Ik bedoel, zo groot is zijn gereedschap nog niet en zie dat maar eens in zo'n zakje te stoppen op zo'n manier dat het èn werkt èn comfortabel zit. Nu een nieuwe in zijn luier gelegt en hoop ik dat ie in zijn slaap er wat in laat lopen.

 

 

Straks als ik wat heb kunnen sprokkelen, moet ie weer naar de HAP toe. Gelukkig was de koorts vanmorgen weg maar in de loop van de ochtend voelde ie toch wat warmer aan maar nog niet zo gloeiend als gister. Hopen dus maar dat 1 ritje HAP dit weekend voldoende is en we morgen niet nog een keertje moeten.

En toen was de vakantie weer voorbij. Of beter gezegt, mijn vakantie zit er weer bijna op dus waarschijnlijk komt het mooie weer een dezer dagen ook weer terug . De kinderen hebben nog 3 weken en die gaan volgende week de kindervakantiespelen weer bezoeken.

 

De afgelopen 3 weken vlogen voorbij ondanks dat ik niet veel bijzonders gedaan heb. Het weer was er niet altijd voor om er op uit te trekken ook al had ik een en ander op mijn to-do lijstje staan. Maar goed, de zomer is nog lang niet voorbij en met hopelijk nog wat mooie weekenden in het vooruitzicht, gaat het vast nog wel een keer lukken om naar de apenheul te gaan of richting het Veluwemeer te rijden.

 

Begin van de vakantie, toen het nog zo warm was, ben ik een dagje met de kinderen naar Bussloo geweest waar ze heerlijk hebben gespeeld in het water en met het zand. Doet het altijd goed maar helaas is dat bij 1 keer gebleven.

 

Vorige week moest Ties voor controle naar Amsterdam en dus ben ik samen met Laura en mijn moeder, na zh-bezoek de grote stad in geweest. Voor Laura de eerste keer dat ze in A'dam geweest is en dan zelfs helemaal met de trein. Ties moest namelijk om kwart over 9 al in het AMC zijn dus dat was hèt recept voor filerijden en dus de trein maar genomen.

 

Ook heb ik veel achter de naaimachine gezeten. Samen met Laura en Daan. Die 2 doen mee met de tienerswap op een forum waar ik meeschrijf en aangezien het swappen me een beetje naar m'n hoofd gestegen is (ik doe er mee met 2) draait de naaimachine momenteel overuren en begin ik langzaam maar zeker een beetje in tijdnood te komen  Maar het is wel heel erg leuk en spannend nu de opstuurdatum in zicht komt. Als straks alle cadeautjes uitgepakt zijn, kan ik wel eens laten zien wat die 2 gemaakt hebben. Daan is helemaal alleen bezig geweest en Laura heb ik ook maar een klein beetje hoeven helpen. Ze vonden het wel moeilijk maar erg leuk om te doen.

 

Vanmiddag heb ik Daan naar mijn zusje gebracht, hij wilde daar ineens logeren. Laura is bij oma aan het logeren dus het is nu maar wat stil in huis met maar 2 kindertjes om me heen waarvan er momenteel 1 in bed ligt en de ander papa helpt met het voeren van de kalfjes. Ook wel eens lekker, een uurtje helemaal stil in huis

Hallo allemaal

 

Weer eens een logje van deze kant  Ik heb weer het genoegen gehad om te mogen taarten. Deze keer heb ik er 2 mogen maken om weg te geven. Altijd leuk, lekker knutselen en fröbelen maar niet de caloriën van het opeten (restjes hebben geen caloriën )  

 

Als eerste heb ik een taart gemaakt om weg te geven aan een van onze dierenartsen die 25 jaar het vak beoefend. Bij deze taart heb ik om tijdtechnische redenen wat hulp gehad. Mijn moeder heeft de beestjes en poppetjes voor me gemaakt en kwam met het idee om een tentje te maken

 

 

 

 

Voor de juffen op school heb ik ook een taart gemaakt. Vandaag hebben de juffendag gehad en heb ik voor het hele team een lekkere taart gemaakt ipv voor elke juf een kleinigheidje

 

 

 

Wel jammer dat de letters er scheef op staan maar het was een erg leuk taartje om te maken. De juffen en meesters waren er ook erg blij mee

 

Morgenochtend moeten ze nog naar school en dan hebben ze vakantie

Laura en Daan kwamen vandaag met de schoolfoto's thuis. Ik vind dat altijd toch maar weer een verrassing hoe ze er op staan maar dit jaar was er een leuke fotograaf had ik al gehoord en zijn de foto's echt heel mooi geworden. Ik vond wel wel jammer dat ik zelf moest werken en niet in de gelegenheid ben geweest om met Kim en Ties langs te komen want ook de broertjes en zusjes die niet op school zitten, mochten op de gezinsfoto maar die moeten we dan maar een keertje zelf maken.

 

 

 

 

 

Hoe het hier verder gaat. Ja druk maar verder eigenlijk wel goed. We zijn allemaal toe aan vakantie, het laatste jaar was druk, zwaar en chaotisch dus een beetje rust is wel welkom.

 

Kim is al een poosje zindelijk en sinds een week of 2 zelfs 's nachts al droog. Wel af en toe een ongelukje maar hé, ze is nog maar 2.5. Een slaapluier hoeft echt niet meer want daar vind ze zichzelf te groot voor, luiers zijn voor Ties, niet voor haar 

 

~*~*~*~

 

De laatste weken heeft de naaimachine weer flink staan racen. Ik heb voor Laura een ronddraai-jurk gemaakt en voor Kim ook 2 jurkjes. Ik heb nog een knutselproject liggen voor een jongetje dat 3 is geworden en ik ben weer aan het swappen waar ook nog wat voor gemaakt moet worden. Ik weet al wat ik ga maken dus het moeilijkste heb ik al gedaan.

 

Nadat ik de jurkjes voor de meisjes klaar had, was Daan ook enigszins jaloers. Een jurk moest het niet worden maar of ik wel iets anders voor hem wilde maken. Wat dat gaat worden, daar moet ik nog even over nadenken.

 

En nu ff spammen met foto's

 

Laura's ronddraai-jurk (Farbenmix-Elodie)

 

 

 

 

 

Jurkjes voor Kim (Farbenmix-Anna)

 

 

 

 

 

 

Dit is zo'n leuk jurkje om te maken, snel klaar ook. Ik had van de week de stof al geknipt en gister even een uurtje gaan zitten en toen was ie ook al klaar. Ze wilde hem vandaag gelijk aan hebben.

 

En als afsluiter voor vandaag, een foto van Ties met zijn verjaardagstaart

 

Het is bijna niet voor te stellen maar het is toch echt al een jaar geleden dat Ties werd geboren.

Van klein breekbaar mannetje tot hollands welvaren in slechts 12 maanden, 52 weken, 365 dagen etc, etc, etc.

 

Het is een zwaar jaar geweest en ik zou het jaar niet graag willen overdoen en ik ben blij dat we nu zijn eerste verjaardag mogen vieren en hopelijk alle narigheid achter ons gaan laten.

 

juni vorig jaar

 

juni dit jaar

 

 

Lieve Ties, gefeliciteerd met je eerste verjaardag

Onze hond. Mijn hond. Het beestje dat ik in 1997 als puppie heb gekregen, is niet meer

Een kleine 2 maanden geleden had ze een bultje op haar tandvlees. Omdat ze nogal graag op takken knaagt enzo, dachten we eerst nog aan een splinter in het tandvlees maar we konden niks zien. Toen niet veel later de dierenarts kwam voor drachtigheidscontrole van de koeien hebben we er gelijk naar laten kijken en hij constateerde een gezwel waar niks meer aan te doen was. Mogelijk had ze er lang geen last van en kon ze nog rustig een jaartje mee.

Helaas werd het steeds dikker. Dan ging het weer even beter, slechter, beter. Toen vanmorgen de dierenarts weer voor controle hier was, was er maar 1 juiste keuze. We hebben haar een klein uurtje geleden laten inslapen.

Daan is boos dat er wel spuitjes zijn om haar in te laten slapen maar niet om haar beter te maken
Laura is logeren en wilde gelijk naar huis, oma komt haar zo brengen
Kim snapt er niks van en roept alleen maar, Max dood, is zielig.

Vanmiddag, als de kleintjes slapen en Laura weer thuis is, brengen we haar naar haar laatste plekje op de boerderij. Omdat we het aan zagen komen, hebben we de 2 oudsten al voorbereid. Laura heeft al een mooi plekje uitgezocht, daarginds, achter in de wei bij het bosje. Een bosje langs de beek waar verder niks of niemand komt, daar moet ze liggen, onder een mooie boom in de schaduw (anders krijg ie het zo warm mama) Daan wil een kruis timmeren en wacht tot zijn vader thuis komt om hem hout te geven. Laura gaat een tekening maken heeft ze me net aan de telefoon verteld.

Zo komt ze thuis en zullen de waterlanders wel weer komen, ik droog ze gauw want mama's mogen dan wel stoer zijn, deze mama is vandaag toch wel verdrietig..............

 

 

35 onderbroeken and counting want peuters die zindelijk worden, hebben ongelukjes

35 onderhemden

7 rompertjes, minimaal

20 (?) handdoeken

zeker 7 babytruitjes/t-shirtjes

stuk of 14 broeken/rokken/jurken in wisselende samenstelling

5 kussenslopen

5 onderlakens

5 dekbedovertrekken

84 sokken

 

 

toen raakte ik de tel kwijt

 

tig vaatdoekjes

minimaal 1 wasmachine vol luiers

dagelijks een keukenhanddoek of 2

om de haverklap een theedoek

t-shirt zowel onder als boven, ik wil niet weten hoeveel het er zijn

een hele kudde met slabbertjes

pyama's

zwem en gymspullen

werkbroeken/overalls

en alles wat ik verder nog vergeet

 

 

Ik zou zeggen, koop aandelen Ariel/Omo/Persil/Robijn (ik ben niet zo merkvast) dan moet het helemaal goedkomen

Tenminste, ik denk dat mijn wederhelft zich afgelopen week dat minimaal gedacht moest hebben.

Of help, mijn vrouw heeft het weer eens op d'r heupen

Of help, mijn vrouw heeft ook weer iets in d'r kop gehaald.

 

Hoe dan ook, project huis, dat ik vorig jaar al wilde doen maar dat vanwege zwangerschap, bevalling en nasleep niet van de grond is gekomen, dat project ben ik maandag begonnen. Zo mooi weer, dat vroeg om een pot verf en een verfobject.

 

 

 

 

Voorkant en 1 zijkant zijn klaar. Nu nog de achterkant, de zijkant waar je binnenkomt en als ik zin en tijd en vooral geld over heb, het weer mee wil werken, dan wil ik deze zomer ook de muren van de deel aanpakken die naast ons huis staat. Maar da's toekomstmuziek, dat wil ik allemaal wel graag, de boel mooi maken maar het ontbreekt toch ook een beetje aan tijd.

 

 

 

Ik kan niet anders zeggen dat ik nu al eer van mijn werk heb. Toen ik de foto's van voor het klussen zag, schrok ik eigenlijk best van hoe slecht het nu echt was. Je loopt er tig duizend keer langs maar dan valt het echt niet op dat het zo zo zo slecht was. Ik wist wel dat het ene stuk dat ik afgebikt heb, slecht was maar ook daar had ik niet in de gaten dat er zoveel los stucwerk zat.

 

Maar goed, het begin is er. Een groot deel is al klaar en de komende weken zal de rest ook weer mooi worden. Deze zomer heb ik weer een huis dat er netjes uitziet.

Het is nu ruim een week geleden dat Ties is geopereerd en het lijkt wel alsof ik een soort van ander kind heb meegekregen. Uiterlijk lijkt het op het exemplaar dat ik vorige week woensdag op het AMC inleverde maar innerlijk heb ik geloof ik de verkeerde mee naar huis gekregen.

 

Waar hij tot voor kort amper een half uur in zijn bed lag, ligt meneer nu gewoon heerlijk uren te tukken.

Waar hij tot voor kort hangerig, huilerig en chagerijnig was, staat er nu een pretpakket in box te dansen, te kletsen en te wauwelen.

Waar hij tot voor kort alleen bij mij in bed in slaap wilde vallen, ligt nu een ventje in zijn eigen bedje te slapen. Nog steeds naast mijn bed maar niet meer in mijn bed. Althans tot de eerste nachtvoeding want eenmaal aangelegt, val ik in slaap en is het zelfbediening en lig ik in coma tot de volgende ruk aan mijn pyama

 

Hij is dus rustiger, vrolijker en vriendelijker. Ik denk dat hij dus meer pijn en last heeft gehad dan wij dachten. Nog steeds zit ie aan de antibiotica, preventief, maar terug kijkend, heeft ie gewoon ontzettend last gehad van het plassen en daardoor korte slaapjes, moe en dus een humeur om op te schieten. Hij heeft er imo geen last van gehad, van die operatie niet, daar heb ik meer last van gehad dan het humpie zelf. Over 3 maanden verder onderzoek en hopen dat we dan het hoofdstuk kunnen afsluiten.

 

 

Natuurlijk ook een update van Laura, haar bloed was goed!! Geen kinkhoest, wel gerommel in de longen dus ook zij heeft nu een puffer gekregen, een roze mam, een echte GIRRRRRRRL (hoor je die rollende rrrrr) puffer.

 

Ties knapt op, Kim mag haar puffers laten staan, Daan heeft een flinke inhaalslag gemaakt met zijn dyslectiegebeuren en Laura heeft geen kinkhoest en mijn geblaf wordt ook langzaam maar zeker minder.

 

Uiteindelijk komt dus alles wel weer goed......

Ze zullen wel gedacht hebben, als Ties bij papa en mama mag slapen, zoeken wij elkaar wel op

 

 

Ik vind ze regelmatig zo samen en ook Laura kruipt er wel bij in

Zo, wat kan een mens duf worden van een hele dag rondhangen in een ziekenhuis. Nadat ik dinsdagmiddag hoorde dat we pas om kwart voor 12 met Ties in Amsterdam hoefde te zijn, zag ik nogal op om hem vanaf half 8 's ochtends nuchter te houden. Hij mocht de avond van te voren nog flink eten (en dus heb ik hem even flink volgestopt) en tot 4 uur voor de operatie mocht ik hem zelf nog voeden dus om half 8 nog aangelegt en daarna om half 10 nog wat slokjes water, toverzalf op zijn enkeltjes en daar ging de reis weer richting westen.

 

Precies half 12 waren we in het dagcentrum en is nog even naar de plekjes op zijn enkel gekeken. Ik moest toverzalf op zijn enkeltjes smeren zodat die verdoofd zouden zijn als we daar kwamen zodat het infuusprikken geen pijn meer doet maar dat was nog niet zo makkelijk. Ik had keurig volgens instructie de inhoud van het tubetje verdeeld over beide enkeltjes en daarna de pleister er over geplakt, sok er over getrokken maar dat bleef voor geen meter zitten, verschoof en zat in de sokken. Had wel 1 voordeel, de sokken hadden die dag geen centje pijn.

 

Uiteindelijk was het pas kwart voor 2 dat ie aan de beurt was maar hij heeft die tijd nuchter als een ware vent doorstaan. Het infuusje ging zonder problemen zijn voet in (heeft de zalf toch nog iets gedaan) en binnen 10 tellen was ie onder narcose. 3 kwartier later mocht ik weer bij hem en was ie op de uitslaapkamer. Ties ging volgens mij alleen gelijk van narcose zijn middagdutje in en werd een beetje moeilijk wakker maar dat is ook helemaal goedgekomen.

 

Ze hebben gedaan wat was afgesproken en over 3 maanden moet ie terug komen voor een paar onderzoeken om te kijken of ie nog steeds een terugstroom van urine naar de nieren heeft en gaan ze gelijk een drukmeting in de blaas doen. Tot die tijd moet ie zijn antibiotica blijven gebruiken.

 

Om 5 uur mocht ie weer naar huis en is ie een diploma van dapperheid rijker. Ik kan niks aan hem merken van pijn ofzo. Hij heeft vanacht redelijk goed geslapen en vanmorgen weer goed gegeten. Hopelijk is nu al het leed geleden en wordt ie niet weer opnieuw ziek.

 

 

En dan ga ik zo met Laura richting ziekenhuis. Ze moet bloed laten prikken want we hebben het vermoeden dat ze kinkhoest heeft  Oftewel, we rollen van het een in het ander.........

Ik zal hier eens een update schrijven over Ties. Hoe ik de afgelopen maand overeind gebleven ben, is me een raadsel want eigenlijk ben ik stiekum helemaal gesloopt. Het begon half maart met een bronchitis waar Ties een kuurtje voor kreeg. Dat ging redelijk goed, hij knapt er snel weer van op maar 1 april werd ie weer ziek en nee dat was geen geintje. Met dik 40 graden koorts zat ik op de huisartsenpost en meneer had weer een luchtweginfectie dus weer een kuurtje.

 

Zondags had ie nog steeds ruim 40.5 graden koorts en zat ik weer bij de huisartsenpost. Hij had toen een ooronsteking cadeau gekregen en de luchtweginfectie was viraal waardoor de antibiotica geen nut had (wel voor de oorontsteking dat dan weer wel)

 

Maar goed, vrijdag heeft ie het laatste beetje gehad en inderdaad, het gereutel en gepiep was weg en hij was weer een beetje vrolijker. Tot zondagnacht, weer gillen elke keer, weer koorts, weer ge-emmer. Mijn gevoel zei dat het niet goed was en ik heb de huisarts gebeld en aan de assistente gevraagd of ik achter op de middag nog een plasje kon komen inleveren.

 

Noem het moederinstinkt, noem het intuïtie maar mijn gevoel zei dat ie wel weer eens een blaasonsteking zou kunnen hebben. Zodoende heeft Wilco hem rond een uur of 2 een plaszakje in de luier gedaan om wat urine op te vangen en ik ben op tijd van mijn werk weggegaan en was om half 4 thuis. Ties gewekt, in zijn luier gespiekt, potje erbij maar het zakje was nog leeg. Hij had nog niet geplast. Om 4 uur en half 5 ook nog niet. Ineens begon ie te gillen van de pijn, ik kijk, 3 druppels urine.

 

Ik heb hem toen ingepakt en ben direct weggereden (lees min of meer gescheurd). Met die ene druppel kon er nog net een teststrookje gebruikt worden dat gelijk positief teste.

 

Blaasontsteking dus. Alweer!!! Geen wonder dus dat het manneke elke keer als ie plast het uitgilt van de pijn. Overleg geweest met de kinderarts en kuur nummer 3 deze maand moet opgehaald worden. Het manneke kan zo langzamerhand een eigen apotheek beginnen

 

 

Direct een nieuw plaszakje er in want urine nodig voor kweek. Met haast naar de apotheek en gelijk begonnen met andere antibiotica (overigens pas nadat ie het zakje wel vol geplast had, anders heeft die kweek natuurlijk weinig zin)

 

Woensdag werd ik op mijn werk gebeld door een van de huisartsen dat er contact is geweest met het WKZ waar hij op de wachtlijst staat. Ties heeft een spoedindicatie gekregen en binnen 2 weken zouden we een oproep moeten krijgen.

 

2 weken dus best heel snel. Groot was dan ook mijn verbazing dat ik vanmorgen het WKZ aan de lijn had met de mededeling dat ze plek aan het zoeken zijn voor Ties en of we evt. naar Amsterdam zouden willen rijden.

 

Half 3, ik zat met Laura in de wachtkamer van de huisarts want die is ook nog ziek, werd ik al gebeld door het AMC dat ie maandag verwacht wordt op de poli en dat ie voor woensdag is ingeroosterd. Met dinsdag was ook nog iets maar dat is me nog niet helemaal duidelijk. Of ie dan al moet komen of dat ik dan moet bellen wanneer ie moet komen, dat begreep ik niet helemaal, kreeg ineens zoveel informatie over me heen, dat kon ik niet zo snel meeschrijven allemaal maar dat zal maandag wel duidelijk worden.

 

In principe is het een dagopname maar ik neem ook voor mezelf maar een logeertasje klaar voor woensdag. Je kunt het maar beter bij je hebben niet dan.

 

En toen zat ik een dagje thuis. Ties is nog steeds niet opgeknapt en kan dus niet naar het kinderdagverblijf toe. De koorts is gelukkig gezakt tot een 38-39 graden en dus geen 40+ meer. Hij piept nog steeds, dat dan wel dus flink puffen. Zo zielig en ik krijg het er zelf ook benauwd van, als ik hem hoor rochelen, het lijkt wel een oud ventje.

 

Gister heeft het kleine ventje het met zijn papa moeten stellen en morgen komt oma een dagje. Vandaag mijn dag dus we zullen hem eens lekker vertroetelen met mama-aandacht. Laura en Daan blijven over vanmiddag en Kim is wel gewoon naar het kinderdagverblijf dus heerlijk rustig in huis.

 

~*~*~*~

 

Tussen de bedrijven door probeer ik 2 zomerjurkjes voor de meisjes te maken. Ik had de stof vorig jaar al gekocht net als het patroon maar het kwam er maar niet van om het te maken. Voor een week of 2 geleden heb ik het patroon getekend, de stof geknipt en dat ging nog prima. Moest alleen een maatje groter. Nu liggen alle delen op de grote tafel te wachten om aan elkaar gezet te worden.

 

Er liggen nog 2 patroontjes voor een zomerjurkje voor Kim. Heb het al helemaal in mijn hoofd zitten hoe het ene jurkje moet worden. Lekker Hollands rood-wit-blauw, heldere felle kleurtjes. Het is ook een modelletje met iets een schortje dat er aan vast komt. Moet nog stof voor uitzoeken want dat heb ik denk ik niet meer allemaal op voorraad.

 

Gister heb ik ook nog even met een paar restjes stof iets grappigs gemaakt voor iemand als cadeautje. We hadden op het forum laatst lootjes getrokken en heel jammer is bij 1 persoon het cadeautje niet overgekomen dus hebben we met een aantal dames een paar kleine dingetjes gemaakt. Mijn deel is klaar en gaat vanmiddag op de bus. Ik ben vergeten om foto's te maken maar voor het kindje heb ik een knisperlabeldoekje gemaakt en voor de mama een klein hoesje waar je een paar zakjes thee in kan doen en mee kan nemen.

 

 

Verder heb ik nog een stapeltje verstelwerk liggen maar daar heb ik eigenlijk geen zin in

Heb nog een paar kinderbroeken waar wat aan gedaan moet worden en een truitje van mezelf waar een naadje los zit maar dat is saai werk. Eigenlijk stom, ik stel het steeds uit maar ben er denk ik met een kwartiertje wel mee klaar, zo de moed maar even bij elkaar rapen. Het ventje slaapt nu (worden ze groot van) dus hup schop onder m'n kont en aan het werk

En toen wilde ik de foto's van de taart van Daan showen en toen werd Ties ziek en is er van alles niks gekomen. Maar ze staan op mijn computer, ik heb ze verkleind dus hier een kleine slideshow van zijn Mariotaart.

 

 

Ik was weer eens veel te laat begonnen. De taart wel in het weekend al gebakken en gevuld met aangevette slagroom en stukjes chocolade en hazelnotenbotercreme met stukjes noot erdoor. Toen het geheel in de vriezer en maandag en dinsdagavond al wel wat decoraties gemaakt maar natuurlijk veel te weinig met als gevolg dat ik alles woensdag nog moest doen. Gelukkig had ik vrijgenomen anders was het natuurlijk nooit gelukt. De laatste onderdelen moest ik er nog opmaken toen de eerste visite binnen kwam dus erg lang heeft het er allemaal niet opgezeten.

 

 

En ja, Ties dus weer ziek. Vrijdagavond knapte ie ineens af, HAP gebeld en moesten maar even langskomen. De koorts vloog weer over de 40 graden heen en met een kuurtje tegen een luchtwegonsteking zijn we weer huiswaarts gekeerd. De nacht was een drama, amper geslapen en ook gister was het maar een zielig ventje. Vanmorgen had ie nog steed 40 graden koorts en echt ziek dus wat urine opgevangen en weer de HAP gebeld. Mochten we dus voor de tweede keer dit weekend heen kleppen.

 

Gelukkig was zijn urine schoon, niet weer een herhaling van oktober dus maar nu wel een ooronsteking erbij en zijn longetjes zijn ook nog niet in orde. Waarschijnlijk is dat echter een virale infectie waarbij de antibiotica niet helpt (maar die pakt wel de ooronsteking aan) en de koorts dus hoog blijft. Moet vanzelf over gaan, mocht ie niet genoeg aan de ventolin hebben, dan wordt ie misschien opgenomen om te vernevelen maar vooralsnog lijkt dat niet nodig. Wel morgen weer even naar de eigen huisarts om zijn longetjes te laten luisteren om in de gaten te houden dat het geen longontsteking wordt.

 

Als er dus nog iemand een prive-apotheker weet? Ik heb nog wel een klein klantje.....

Vandaag hebben wij een jarige in ons midden.

 

Daan is 10 geworden

 

Zijn eerste woorden vanmorgen *zet slaperig stemmetje op*

 

Hij heeft er erg lang naar uit gekeken en vandaag is het dan zover. Eindelijk 10 jaar.

Het lijkt soms nog maar alsof het gister was dat ie net geboren was, zijn kleine broertje lijkt ook veel op hem dus soms is het ook nog net alsof ik een klein Daantje in mijn armen heb maar ondertussen begint het een hele vent te worden.

 

Zijn cadeautje is helaas nog onderweg, heb het besteld, had al hier moeten zijn maar het kan nog. Met een beetje geluk komt meneer TNT vandaag nog met een pakketje. Eventjes geduld nog maar ondertussen gaan wij vanavond even een groot feestje vieren want je wordt natuurlijk maar 1 keer 10

 

Nou, donderdag dus met Ties naar de kinderarts geweest. Even een check-up voor zijn reflux en urinewegproblemen. De antibiotica is weer iets opgehoogt omdat ie flink gegroeit was en de medicijnen voor de reflux mag zo blijven, de bedoeling is toch dat ie rond zijn verjaardag stopt en door nu de zelfde dosering aan te houden, groeit ie er uit. Ook nog even zijn longetjes laten luisteren omdat ie zo piept en zo benauwd is. Conclussie was dat er normaal geluid in de longetjes was en er was iets in de bronchiën te horen en gewoon blijven puffen (de blauwe voor de kenners onder ons)

 

Met de mededeling dat als ie over 2 maanden terugbeld en Ties nog geen oproep voor Utrecht heeft gehad, dat ie er dan wat druk op ging zetten, zijn we weer huiswaarts gegaan. Ties woog donderdag al weer 10.120 kilo en was ruim anderhalve kilo aangekomen sinds zijn laatste bezoek half januari. Ook kunnen zien dat ie van 66 naar 70 cm is gegroeit dus was het ook geen wonder dat ie uit maatje 68 aan het groeien is. Dat heb ik bijna allemaal al opgeruimd nu en richting mijn zusje gedaan, kan haar zoontje het over een poosje aan. Over 2 weken komt de kinderbijslag dus dan moet ik maar weer wat bijkopen, zo hier en daar komen wat gaten in de kast

 

Vrijdagmiddag begon Ties weer af te taaien, werd benauwder dus iets meer Ventolin gegeven. 's Avonds begon ie koorts te krijgen en de nacht was een ellende. Zo benauwd, zo hoesten, zo piepen en flink koorts dus een paracetamol en uiteindelijk was het half 5 dat ik met Ties op de arm in slaap viel. Daarom de huisartsenpost maar gebeld en daar konden we gelijk even langs komen. Hij heeft een flinke bronchitis te pakken en vanwege zijn andere medicatie is er even overleg geweest met de kinderarts. Hij heeft er nu een kuurtje bij naast gekregen en mag wat extra Ventolin hebben, nu 6 keer over de hele dag verspreid.

 

Mooi spul hoor, die amoxicilline, hij is er gistermiddag mee begonnen en ik kon tegen bedtijd al goed verschil merken. De koorts was weg en door het vaker puffen, is ie ook niet meer zo benauwd. Ik heb zowaar bijna de nacht kunnen doorslapen. Even is ie wakker geworden maar dat kwam dat ie zich had losgewoeld en dekenloos lag (zijn slaapzakje zat in de was) Ik heb hem lekker bij mij in bed genomen, wat te drinken aangeboden maar daar had ie geen zin in. Toen ie lekker was opgewarmd, is ie rustig in slaap gevallen en we hebben samen heerlijk tot half 9 uitgeslapen. Om half 7 kwam Kim ook even buurten en heeft nog bij ons geslapen en ook in de loop van vandaag, knapte ie heerlijk op en hij heeft zowaar weer overdag geslapen, heerlijk gespeeld en was weer een vrolijk ventje in plaats van een zielig vogeltje dat piept en zaagt.

 

Maar goed, wel weer een kuurtje bij de rest die hij al heeft. Het ventje heeft zolangzamerhand haast behoefte aan een privé apotheker. Het werkt wel en dat is het belangrijkste, nu hopen dat ie gauw in Utrecht aan de beurt is.

Als mama een megabestelling bij de hebsjop doet, zit daar ook een megadoos omheen. En in die megadoos kun je prima: bootje varen, slapen, verstoppertje spelen, race-autootje spelen met je grote broer, glijbaantje of wipwap mee spelen. Je kunt je er vanaf de stoel in laten zakken (en dan brullen omdat je je pijn hebt gedaan omdat de stoel toch hoger is dan je dacht)

 

 

 

 

 

Hoewel het er niet zo uit ziet, schaterd Ties het uit. Erg fit is ie overigens niet, hij huilt enorm veel en hij piept er nu ook nog bij. Wat ie heeft, ik weet het niet, of ie toch weer zoveel last van de reflux heeft? Ik hoor hem bijna niet meer oprispen zeg maar, maar hij spuugt nog wel regelmatig maar het zal hem dan denk ik toch wel zeer doen ondanks de medicijnen. Morgen moet ie naar de kinderarts voor controle dus we zullen het weer eens aankaarten.

Loslaten kan soms heel moeilijk zijn. Ik denk dat elke moeder dat wel eens heeft. Soms gaat het makkelijk, soms moelijk. Deze keer vond ik het moeilijk, eng en spannend.

 

Gistermiddag fietste Daan voor het eerst alleen naar school.

 

Je kunt denken, nu pas, hij is bijna 10. Ja nu pas, de weg naar school is zo'n 3.5 km en daarbij moet ie een paar grote wegen oversteken maar goed. Hij kent de weg, hij kent de regels dus gister moest het er maar van komen. Maar goed, in het verkeer kan 1 vergissing toch compleet verkeerd aflopen maar daar moet ik maar niet aan denken.

 

Wilco heeft hem de grote weg hier langs het kanaal geholpen, die is zo gevaarlijk, ik wil voorlopig niet dat hij die alleen oversteekt. Officieel mag je het stukje bij de brug 60, in werkelijkheid is er bijna niemand die het gas idd loslaat dus men komt er minimaal met 80 aanvliegen.

 

Maar goed, alleen naar school dus. Afgesproken was dat hij na schooltijd direct zou thuiskomen en bij de brug zou wachten tot een van ons hem kwam halen en samen zouden oversteken.

 

Half 4 fietst papa naar de brug

Kwart voor 4 geen papa, geen Daan. Maar goed, als hij klassedienst heeft, wordt het soms later

4 Uur nog geen papa, geen Daan. Ik bel maar de telefoon staat uit.

Half 5, oma komt vragen of ik weet waar Daan is want hij is weg

 

 

 

Ik ga bellen, bel vriendje 1, oma van vriendje 1, vriendje 2, 3, en 4 maar niemand neemt op. Zusje van vriendje 5 wel maar daar issie niet.

 

 

Wilco blijft thuis wachten, opa en oma gaan de ene kant op, ik wil de andere kant op rijden. Zoeken dan maar, Kim jas aan, Ties in de maxicosi, Laura mee.

 

5 Uur, ik wil Ties in de auto zetten om te zoeken als ik hem de bult af zie rijden met een grote grijns op zijn gezicht.

 

Kwaad loop ik naar hem toe

WAAR komt jij vandaan

met WIE ben je mee geweest

WAAROM ben je zo laat

heb je ENIG IDEE wat je me aan doet

etc

etc

etc

 

 

 

Dan barst ie in huilen uit. Zijn acherband was daar-en-daar lek gegaan en bij Winkel X heeft ie om een fietspomp gevraagd en daar is zijn band geplakt. Weer lek gegaan omdat het plakkertje er af schoot en opnieuw gerepareerd. Van schrik is hij zijn telefoonnummer vergeten dus hij kon niet bellen (we staan niet in het telefoonboek blijkt)

 

Ik kan wel meehuilen en samen knuffelen we net zo lang tot het weer goed voelt. Ik heb uitgelegt dat ik boos was, ongerust en nu weer heel blij dat hij weer gezond en heel thuis is gekomen. Dat dit uitgerekend moet gebeuren als ie voor het eerst naar school fietst.

 

Ik ben gelijk een paar jaar kwijt, de volgende keer krijgt ie mijn oude mobieltje mee, ik ga snel een simkaartje met een paar euro beltegoed regelen. Nooit gedacht dat ik mijn 9 jarige (ownee, bijna 10) basisschoolkind een mobieltje zou geven (en andere ouders altijd voor gek verklaard )

Ken je dat? Dat je van voren niet meer weet of je van achter nog wel leeft? Dat je niet meer weet wat je nu de hele dag hebt uitgespookt, dat je huis lijkt op een testarea voor een nucleaire bom? Dat ondanks dat je niks gedaan hebt, de dag al weer voorbij is voor je bent opgestaan?

 

Vorige week zijn we heerlijk op vakantie geweest. Even leek de tijd stil te staan maar helaas kwam aan die heerlijke week al snel weer een eind. Vrijdag zijn we weer thuis gekomen, het hele weekend in de weer geweest met de was want maandag was het gewoon weer een werkweek die voor de deur stond.

 

Gistermorgen moest ik natuurlijk met Daan mee voor de dyslexie-begeleiding, dan snel naar huis, eten koken en de kinderen weer ophalen. Gauw eten, naar school racen, opruimen en de afwasmachine inpakken. Daarna weer naar school racen en hopla weer een dag voorbij.

 

Vanmorgen kreeg Kim buisjes en zat ik dus om kwart over 7 al in het ziekenhuis. Het was echt appeltje/eitje in vergelijking met het weghalen van de neusamandel wat een jaar geleden is gebeurd. Ze werd zo rustig wakker, weer naar de afdeling en al gauw ging er drinken in, een bakje vla en een ijsje en toen mocht ze weer naar huis. Vanmiddag de boodschappen en voila, weer een dag voorbij. Straks nog naar de waterpolo taxiën en ik heb nog geen krant opgeruimd in huis

 

Nouja, dat moet dan in het weekend maar gebeuren. Dat puinruimen. Vandaag doe ik helemaal niks meer. Ben bijna de hele week van huis geweest en mocht vanmiddag even een uurtje niks doen van mezelf. Of nouja, niks doen. Ik ben aan de keukentafel gaan zitten om wat voor mijn nieuwe neefje te maken want in onze vakantie, op mijn verjaardag, is mijn zusje bevallen van het allerliefste neefje dat er maar is. Mick heet ie en Mick heeft van mij een echte Tante gemaakt dus ik ga iets voor hem maken en dat moet natuurlijk wel net zo bijzonder worden als dat ie zelf is

 

Need I say more

Soms heb je er van die dagen bijzitten dat je beter maar in je bed had kunnen blijven liggen. Volgens mij had ik vandaag zo'n dag.

 

Om kwart over 4 werd Ties wakker en ik dus ook. In de hoop dat meneer weer ging slapen, heb ik er gauw een speentje in gestopt en ben maar even naar de wc gelopen. Toen ik weer boven kwam, liep Wilco met hem op de arm. Hij had geen slaap meer maar honger dus meneertje mee naar bed en daar kon ie even drinken. Ik was net weer aan het wegdoezelen toen om kwart voor 5 mijn wekker ging. Gelijk er ook maar uit gegaan want als ik in slaap gevallen was, was het ook niet goed gekomen en nu was ik nog een beetje wakker van Ties.

 

Gauw er uit en klaar gemaakt voor werk, Ties nog even aangelegt om hem goed vol te tanken en om 6 uur was ik op mijn werk. Toen ik het licht aan deed, zag ik al dat er een enorme berg werk naar me toe kwam en in de andere ruimte was het al niet anders.

 

 

 

Ik kan ook niet zeggen dat de rest van de dag nu beter was. Zo'n beetje alles wat verkeerd kon gaan, liep ook niet goed. Allemaal rare dingen, apparaten die het niet deden en weet ik wat nog meer. Kolven ging voor geen meter dus heb voor morgen ook maar krap genoeg voor Ties maar dan eet ie maar een stukje brood meer.

 

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

 

Gelukkig zijn er ook nog wel wat leuke dingen gebeurd hoor vandaag. Zo had ik vorige week een doos sinaasappels meegenomen waarvan ik de helft net geperst heb en die zijn enorm lekker.

 

Verder lijkt het er op dat Kim overdag al zindelijk is. Ze is nu 2 jaar en 3 maanden en geeft in elk geval thuis al aan dat ze op het potje moet en dat gaat goed. Sinds vandaag gaat ze op het kdv ook mee naar de wc en had daar ook al succes geboekt. Verder kan ze daar haar bedje open krijgen en is dus van de bovenste bedjes, naar de onderste geschoven want anders zou ze maar zo eens uit bed kunnen vallen.

 

Vanavond nog even proberen om de was bij te werken want ik moet bijna tassen inpakken voor de vakantie. Vrijdag gaan wij op reis naar Duitsland om eens te genieten van onze welverdiende rust. Voor de inbrekers onder ons, bespaar je de moeite, het grootste gedeelte in huis is gekregen of al zo oud dat het niks meer opbrengt en bovendien blijft de hond thuis

 

Daan heeft voor zijn verjaardag, vorig jaar, van mijn broertje een dagje snowboarden gekregen. Dat moest nog steeds een keertje gepland worden en vorige week was het zo ver. Daan ging mee naar de sneeuwhal ergens in Duitsland en ging snowboarden.

 

Hij zei dat het een makkie was, zo makkelijk dat Ties het ook zou kunnen maar naarmate de tijd vorderde en hij bijna zou worden opgehaald, begonnen de zenuwen wel te komen.

 

Uiteindelijk heeft hij een geweldige dag gehad. Had ie een enorme spierpijn in zijn nek toen ie thuiskwam en ik geloof dat zijn knieën enigszins een beetje beurs waren maar hij heeft Ge-no-ten 

 

 

 

 

 

Dit jaar wil ie een snowboard voor zijn verjaardag

 

Zeg nou zelf, heeft er zelden een baby een mooiere foto ingeleverd voor zijn ID-kaart?

Als eerste wil ik mijn excuses aanbieden

Aan mijn gezinsleden

Aan de buren

Mijn dorpsgenoten

Mijn lijf

 

Het spijt me dat ik jullie vanacht voor de derde achtereenvolgende nacht wakker heb gehouden met mijn gehoest.

Het spijt me dat jullie daarom niet aan de nodige nachtrust toekomen

Het spijt me dat ondanks dat Ties doorslaapt, jullie dat niet kunnen

Het spijt me Laura, dat je moest vragen: Mama gaat het een beetje??

Het spijt me kleine vent dat je mama je wakker hoest

Het spijt me, buikspieren van mij, dat jullie al een week lang overbelast worden door mij

Het spijt me, ribben en schouderbladen, dat jullie pijn doen van het geblaf

Het spijt me, zorgverzekering, dat ik de laatste tijd de puffers erdoor jaag en nieuwe nodig heb

Het spijt me, belastingbetaler, dat ik grootgebruiker van de Zorg ben, door jullie allen betaald

 

Kleine troost, geloof dat ik er zelf het meeste last van heb 

Met de kinderbijslag van januari nog op de bankrekening, ben ik vorige week nog even losgeslagen voor Kim. Ik zag zoveel leuke zomerkleertjes al dat ik even een flinke bestelling de deur uit heb gedaan.

 

Ik heb echter ook de geboortedoek voor Ties gekocht (toch maar wel ja  en vandaag nog een doek voor manlief gekocht ) en ik ben daar zo blij mee dat ik de bestelling voor Kim helemaal was vergeten. Hoe erg is het dan met je???

 

Maar goed, er lag dus een flinke zak in de brievenbus vanmorgen en het is echt net zo leuk als het op de site was. Ik had er nog nooit besteld dus altijd even spannend als het komt maar had via via al wel goede verhalen gehoord.

 

 

Valt wat donkerder uit dan op het plaatje maar het is echt heel leuk. Ze heeft al een hele poos vanmiddag met de bandana opgelopen. Het is allemaal ook nog aan de grote kan dus ze kan het nu met een trui en maillot ook al wel aan. Is ook niet echt dunne zomerstof.

 

 

Ook dit setje kan ze nu al wel aan

 

 

Hiervoor moeten we echt wachten tot het zomer is

 

En, alsdus Kim, het klapstuk van de bestelling

 

Hello Kitty

 

 

Langzaam maar zeker voel ik me weer ietsjes beter. Met nadruk op iets. Koorts is weg, hoest helaas nog niet. Ik voel spieren in mijn buik, ribben en rug waarvan ik het bestaan niet wist en ben bijna 2 kilo afgevallen (ook niet gek met een dieet van crackers en kippensoep) maarrrrrrrr ik heb vanmorgen al niet meer de hele morgen op de bank gelegen.

 

Gister kwam Laura al met een mooie tekening thuis die ze op school gemaakt had, daar zou ik vast snel weer van beter worden.

 

 

Kim kwam ook al naar me toe (denk even aan een hoog stemmetje) Mama tiek, klootje uitpakke, Kim maakt. Mama nou niet meer tiek?? Ze had haar knuffel zogenaamd ingepakt en dat was een cadeautje voor mij. Lief hè. Ik moest het alleen wel weer snel afstaan want haar Woezel is haar Allesie.

 

En dan niet de thermostaat van de CV (want die hebben we niet) maar mijn eigen thermostaat heeft het begeven. Toen ik de auto stond te krabben vanmorgen, had ik het ijs en ijs koud (logisch) maar voor de kachel met de sjaal om, heb ik het ook koud. Ik lag in bed met een dubbel dekbed, de elec. deken aan te zweten en ik had het nog ijskoud.

 

 

Tijd voor een installateur dus want moeders mogen niet ziek zijn. Het zijn de luchtwegen weer eens die opspelen. De hond is maar bescheiden vergeleken met mijn geblaf, het beest zou er ongetwijfeld wat van kunnen leren.

 

*~*~*~*~*~*~*~*~*

 

Gister met Kim bij de KNO-arts geweest want die is ook nog steeds niet opgeknapt, ze heeft heel december met de oortjes gekwakkeld, heeft een buikvirusje gehad en aansluitend het virus dat mij nu te pakken heeft gekregen (en ik heb nog wel zo hard doorgedraaft om maar niet gegrepen te worden)

 

Maar goed, de KNO-arts dus. Er zit dus weer/nog steeds vocht achter de trommelvliezen en ze krijgt binnenkort buisjes. Ze zou 7 februari al mogen komen, mooi snel dus alleen gaan wij 10 dagen later op vakantie en dat is dan niet zo handig. Nu is ze een maandje later aan de beurt. Kan ze mooi opknakken met de lente in het verschiet

 

 

Ties wilde niet echt slapen vanavond. Na enige strijd heeft de slaap gewonnen

 

Zoals misschien wel bekend is bij jullie, luieren onze kinderen in wasbaar. Dat wil zeggen dat ze over het algemeen in leuke luiertjes rondscharrelen omdat ze van de winkel-luiers zere billetjes krijgen. Enkele merken gaan binnen een dag al verkeerd, anderen gaan redelijk. De dagen op het kdv krijgen ze daar natuurlijk gewoon een papiertje om maar thuis lekker in wasbaar.

 

Levert een hoop extra was op maar ach, een wasje meer of minder valt hier toch niet meer op en die berg blijft de hele week door gewoon aanjongen.

 

Een poosje terug heb ik stof uit Engeland laten komen, waterdichte stof en daar heb ik luiertjes van gemaakt. Versie 1 zijn inmiddels te klein en versie 2 is in gebruik genomen. Versie 3 is ondertussen ook ingebruik genomen. Oftewel, van de restjes heb ik poppenluiertjes gemaakt. Mama heeft de stofrestjes efficiënt gebruikt, meisjes zijn blij en de pop?? Daar heb ik nog geen mening van gehoord

 

Deze is voor Ties

 

Deze voor de poppen

 

 

En naast elkaar

 

En nu ligt op de keukentafel een nieuw patroon, nieuwe stoflapjes (deze keer uit Finland) en gister heb ik een nieuwe bestelling in Engeland gedaan waarbij ik deze keer ook snaps (plastic drukkertjes) en snap-tang heb meebesteld zodat ik luiertjes kan maken met drukkertjes ipv met klittenband want dat wil in de was ondanks wasbescherming nog wel eens aan elkaar en aan andere was blijven klitten.

 

Echt, ik heb het helemaal gehad met die winter

 

Was het vorige week Laura die ziek was, Daan die vanaf donderdag meedeed. Gister was het Kim die ziek werd. Ze gooide gisteravond laat alles eruit net toen ik op het punt stond om naar bed te gaan. Bank vuil, Kim vies, papa was geraakt (ik kon Ties nog net op tijd bij papa van schoot plukken) dus voor we zover waren dat we naar bed konden, waren we een uur verder en was het al bijna half 12 toen het licht uit kon. Ties die om 4 uur wakker werd omdat ie het koud had en onder de dekens had weggewurmpt en om 4.45 de wekker weer

 

Maar goed. De kinderen zijn hier sinds Sinterklaas al zo'n beetje af en aan aan het kwakkelen en heb het dus helemaal gehad met die kou, die regen en dat gesnotter. Dat gehoest en die waterige oogjes. De koorts en de buikpijn. De oorontstekingen en de luchtweginfecties.

 

Ik wil de puffers en de antibiotica omruilen voor waterijsjes.

De paracetamolletjes voor de korte broeken

De hoestdrank voor zomerjassen

Dat er iets uit de bloedtesten van Laura komt (nouja liever niet natuurlijk maar het zou het wel wat kunnen verklaren waar ze nou steeds zo'n last van heeft)

Dat Ties eindelijk eens aan de beurt is in Utrehcht zodat hij van de antibiotica kan

 

Ik kan niet meer wachten op de eerste tere sneeuwklokjes die voorzichtig boven de grond komen kijken

Ik kan de krokusjes wel uit de grond kijken

De blaadjes aan de bomen

De zon eerder boven de horizon

 

Niks mis met mooie winterplaatjes hoor maar ik ben er gewoon klaar mee. Het is weer tijd voor het voorjaar, meer licht, meer zon, meer warmte

 

Ik geloof dat ik een nieuwe verslaving moet opbiechten

 

Het houdt zoveel in als met een groep lootjestrekken, je spreekt een tijd van verzenden af en in die tussentijd maak je iets leuks voor je lootje.

 

Het is begonnen met de Sinterklaasswap. Eerste keer dat ik aan zoiets meedeed. Spannend want zou dat wat ik gemaakt en gekocht had, wel in de smaak vallen. Wat krijg ik (of de kinderen) zelf? Leuk alle voorpret van bedenken, knutselen en versturen. Met de SintSwap ook nog spannend of alle pakketjes door de stakingen van tante Pos wel aankwamen maar het resultaat was onlangs hier op het logje te lezen.

 

Daarna kwam de mini-net-geen-Kerst meer Swap. Allemaal zelfgemaakte cadeautjes die ook goed in de smaak zijn gevallen. Alle kinderen hebben iets leuks gekregen. Met de SintSwap kreeg ik alleen wat, deze keer alleen de kinderen dus dat was erg lief.

 

Begin deze week de Voorjaars-Swap en ik heb op mijn handen gezeten om me niet op te geven. Geen tijd, druk-druk-druk. Werken. Huiswerkbegeleiding. Zwembadrace. Vakantie. Gauw kon het ook niet meer, het max. aantal deelnemers was al bereikt dus ik zat save

 

Maar toen

TOEN KWAM IEMAND OP HET IDEE EEN SWAP-II TE ORGANISEREN

En ik dacht toen, what the pieeeeeeeeep, ik doe toch gewoon mee

Ik geef gewoon het SwapMonster de schuld, dat beest dat keek me aan en ik kon niet meer weigeren maar stiekum vind ik het ook veels te leuk om niet mee te doen.

 

 

Ik heb al weer ideetjes op gedaan. Het lootje heb ik inmiddels ook en er staat toevallig iets op dat ik al wilde gaan maken. Wat verklap ik natuurlijk nog niet maar dat het leuk wordt, dat weet ik zeker.

 

Dus wie mij zoekt: Ik ben bezig met het zoeken naar stofrestjes, patroontjes en ander soort bruikbare artikelen

Het lijkt alsof ze hier een soort van estafette houden met niet lekker zijn. Dinsdag is Laura al thuis gebleven omdat ze niet lekker is en gister werd Daan ziek. Beetje koorts, flink hoesten en niet fit maar niet ziek genoeg om echt op de bank te hangen dus die klieren wat af met z'n tweetjes.

 

Ties hoest ook en is ook verkouden. Zo erg dat ik hem een paar keer per dag zijn neusje moet spoelen met zoutwater. Vanacht heb ik hem zelfs wat zout water te drinken gegeven zoveel slijm had ie in zijn keeltje zitten.

 

Vanacht was zo wie zo een ramp. Laura heeft al heel lang pijn in haar buik en heeft nu lactulose gekregen om haar darmen leeg te houden om te kijken of dat de boosdoener is en heeft daar enorme krampen van. Ze stond vanacht te huilen van de pijn. Toen zij eenmaal weer sliep, heb ik een klein uurtje kunnen slapen en werd Ties wakker van het hoesten en die heeft zich tot aan het opstaan meerdere malen bediend van de mama-bar . Maar goed, dat is zelfbediening, ik slaap gewoon door

 

Vanmorgen moest ik met het ventje naar het consultatiebureau en hij blijft het goed doen. 8880 gram en 66 cm. Lekker beertje dus. Volgende afspraak is pas eind maart pas.

 

 

En dan nog de foto's van de efteling. Ik heb er maar even een slideshow van gemaakt. Zijn natuurlijk lang niet alle foto's maar ik vind het de mooiste

 

 

En daar was ze weer hoor. In mijn hoofd heb ik tientallen logjes staan maar ik kom er gewoon maar niet aan toe om ze daadwerkelijk online te zetten. Op de een of andere manier vliegt de tijd voorbij, ik heb geen vleugeltjes aan de klok kunnen ontdekken maar voor ik het weet is er weer een week voorbij, een week druk-druk-druk. Ik ben dan altijd benieuwd hoe andere moeders dat toch regelen, werk-kids-huishouden-boodschappen-ME-TIME????

 

 

We hebben de decembermaand redelijk doorstaan. Dat wil zeggen zonder ongelukken maar wel met een hand vol zieken. Kim heeft de hele maand zo'n beetje met een ooronsteking gehobbeld en uiteindelijk een kuurtje gekregen. Laura liep al weken te hoesten en bleek bronchitis te hebben en met Kerst heb ik nog met Ties op de HAP gezeten omdat ie ineens weer koorts had en ik visioenen kreeg van een nieuwe nierbekkenontsteking. Gelukkig was het "maar" een keelontsteking en was zijn urine schoon.

 

Oud en Nieuw hebben we ook rustig doorgebracht, alle vingers zijn gebleven maar zonder vuurwerk is dat ook geen probleem natuurlijk. Wel heb ik er weer eentje ziek thuis zitten en vandaar ook vrij gekregen vandaag. Laura hoest haar longen weer uit haar lijf, heeft weer zo'n buikpijn steeds en haar keel doet ook zeer. Gelukkig hebben we aandelen paracetamol dus die komt de dag wel weer door. Daan en Kim beginnen ook te hoesten, het leek wel een kennel vanacht, heb dan ook slecht geslapen.

 

Daan is vorige week begonnen met zijn dyslectie-traject. De komende anderhalfjaar kan ik mijn donderdagochtend opofferen om hem naar Deventer te begeleiden. Hij heeft een mooi boek uitgezocht waar ie thuis in moet lezen (Dolfje Weerwolfje voor de nieuwschierigen) We moeten nu 4 keer per week 20 minuten met spelling oefenen en dan 10 minuten samen lezen.

 

Met Ties gaat het ook goed. Sinds vorige week maandag heeft meneer 2 tandjes en dat heb ik geweten. Hij heeft een flinke hap uit zijn mama genomen. Ik zei al geinend, dat wordt later een plastisch chirurg, hij houd zich nu al bezig met borstverkleiningen

 

Zaterdag ben ik met de kinderen en mijn moeder naar de Efteling geweest maar dat zal ik in een ander logje maar vertellen anders wordt het zo'n lange lap om te lezen.

Ik weet niet wat het is met Kerst maar dan is hier altijd wel iets of iemand ziek. 2 Jaar geleden was het Kim die als 5 weken klein hummeltje in het ziekenhuis lag met het RS-virus. Vorig jaar had ze de waterpokken. Ook dit jaar kan in een apotheek beginnen als ik zie wat er in de keuken staat.

 

Afgelopen week zat Wilco tot 2 keer over toe bij de huisarts. Dinsdag met Kim, die heeft een dubbele oorontsteking (de derde nog maar in een maand tijd, tijd voor buisjes??). Woensdag met Laura, die blaft al bijna een maand en blijkt bronchitis te hebben. Beide meiden zitten nu aan de antibiotica tegen de ontstekingen. Ik heb probiotcia gekocht omdat Laura last van haar buik heeft (van de ab??) en zo wie zo zijn die ab al een aanslag op je darmflora en voor Kim heb ik iets gehaald om de weerstand wat op te krikken want die kwakkelt ook al de hele tijd.

 

Gisteravond was Ties niet zichzelf en had koorts. Zetpilletje en slapen maar vanmorgen had ie nog meer koorts en met die urineweginfectie in het achterhoofd heb ik met de HAP gebeld en gevraagd of ik een plasje kon laten onderzoeken. Was geen enkel probleem maar de arts wilde hem toch wel even helemaal zien. Dus plaszakje in de luier en later naar de HAP. Er zit iets in de urine maar dat zou ook van het zakje kunnen komen, is niet helemaal steriel dus dat is ook op kweek gezet voor de zekerheid. Uitslag kunnen we misschien dinsdag al horen via de kinderarts waar we toch al een controle hebben staan, anders via de huisarts. Verder heeft ie zijn keeltje ontstoken en zijn oortjes zijn iets rood maar dat moet vanzelf overgaan.

 

Hij is dus gewoon weer lekker mee naar huis gegaan en ligt nu te slapen, kon de kalkoen dus toch gewoon de oven in

 

Kortom, het is weer Kerst. Ben benieuwd wat volgend jaar hier rondwaard